User Stories cz. 5a

W poprzednim artykule omówiliśmy podstawowe metody estymacji User Stories, takie jak Planning Poker, Team Estimation Game, Monte Carlo czy Kanbanowe podejście oparte na Cycle Time i WIP Limit. Tym razem przejdziemy do bardziej zaawansowanych technik, ich porównania oraz podsumowania, kiedy i jak warto stosować poszczególne metody.

✅ Dodatkowe techniki estymacji User Stories
✅ Porównanie wszystkich metod w jednej tabeli
✅ Podsumowanie i wskazówki, jak dobrać odpowiednią metodę

1. Magic Estimation (Silent Grouping)

Magic Estimation to metoda, która eliminuje potrzebę długiej dyskusji, pozwalając zespołowi szybko pogrupować zadania według złożoności.

✅ Jak to działa?

1. Każdy członek zespołu niezależnie umieszcza User Stories w odpowiednich kategoriach trudności.
2. Nikt nie dyskutuje na początku – liczy się intuicja i szybka ocena.
3. Po zakończeniu sortowania następuje krótka dyskusja o najbardziej rozbieżnych zadaniach.

💡 Zalety:

• Ekstremalnie szybka metoda do przeglądania dużych backlogów.
• Ogranicza wpływ dominujących osób na wynik estymacji.

🚨 Wady:

• Może prowadzić do błędnych oszacowań, jeśli zespół nie zna dobrze backlogu.
• Brak dyskusji na początku może powodować niedoprecyzowane estymacje.

📌 Kiedy warto stosować?

• Przy dużych backlogach, które wymagają szybkiej estymacji.
• Kiedy zespół jest już dobrze zgrany i zna projekt.

____________________________________________________________________________

2. Three-Point Estimation (PERT – Program Evaluation and Review Technique)

Metoda PERT opiera się na oszacowaniu minimalnego, maksymalnego i najbardziej prawdopodobnego czasu realizacji zadania.

✅ Jak to działa?

1. Oszacuj optymistyczny czas realizacji (O) – minimalny czas potrzebny do ukończenia zadania.
2. Oszacuj pesymistyczny czas realizacji (P) – maksymalny czas w przypadku problemów.
3. Oszacuj najbardziej prawdopodobny czas (M) – realistyczne oszacowanie czasu pracy.
4. Wzór: E=O+4M+P6E = \frac{O + 4M + P}{6}E=6O+4M+P​ gdzie E to ostateczne oszacowanie.

💡 Zalety:

• Uwzględnia ryzyko i niepewność.
• Daje bardziej realistyczne wyniki niż pojedyncza estymacja.

🚨 Wady:

• Wymaga trzech estymacji dla każdej User Story.
• Może być trudne do zastosowania przy dużej liczbie zadań.

📌 Kiedy warto stosować?

• W projektach o dużej niepewności lub wysokim ryzyku.
• Gdy kluczowe jest uwzględnienie różnych scenariuszy realizacji.

____________________________________________________________________________

3. NoEstimates

NoEstimates to podejście, które eliminuje tradycyjną estymację na rzecz podziału zadań na równej wielkości jednostki.

✅ Jak to działa?

1. Zespół dzieli backlog na zadania o możliwie równej wielkości.
2. Każde zadanie traktowane jest jako jednostka 1 punktu.
3. Planowanie odbywa się poprzez liczenie liczby zadań, jakie zespół może wykonać w danym okresie.

💡 Zalety:

• Eliminuje długie sesje estymacyjne.
• Ułatwia planowanie prac w zespołach realizujących powtarzalne zadania.

🚨 Wady:

• Nie sprawdza się w większych inicjatywach, gdzie konieczne jest oszacowanie kosztów i czasu realizacji.
• Wymaga dużej dyscypliny w podziale zadań na jednostki o podobnej wielkości.

📌 Kiedy warto stosować?

• W zespołach realizujących bieżące utrzymanie systemów i powtarzalne zadania.
• Gdy priorytetem jest szybka realizacja zamiast precyzyjnej estymacji.

🚀 Nie każda technika estymacji pasuje do każdego projektu.

📌 Najważniejsze wnioski:
✅ Dobierz metodę do specyfiki zespołu i projektu.
✅ Jeśli masz historyczne dane, Monte Carlo może być skuteczniejsze niż ręczne estymacje.
✅ Nie zawsze angażuj cały zespół – czasem wystarczą eksperci.
✅ NoEstimates świetnie sprawdza się przy powtarzalnych zadaniach, ale nie nadaje się do większych projektów.

 

W kolejnym artykule opowiem o technikach dzielenia User Stories na mniejsze elementy, aby były bardziej użyteczne i łatwiejsze do estymacji.